Në rrethana ku liria mohohej çdo ditë, maja e një lapsi dhe një copë e grisur letre u kthyen në dëshmi të pashlyeshme të rezistencës kombëtare.
Ka momente në histori kur e vërteta nuk shkruhet as me armë e as me fjalë, por me forcën e shpirtit që refuzon të dorëzohet.
Në qelitë e errëta të burgjeve serbe, aty ku liria ishte e mohuar, ish-të burgosurit politikë Hydajet Hyseni dhe Sylë Mujaj gjetën një mënyrë unike për të sfiduar izolimin: artin e qëndresës.
Përmes qindra skicave e portreteve të realizuara në kushte mbytëse, autorët i dhanë jetë përjetimeve të tyre më të thella. Çdo vizatim i realizuar mbi copa të thjeshta e të grisura letrash pasqyron:
Dhimbjen dhe izolimin e përditshëm prapa grilave.
Mallin e pakufishëm për familjen dhe njerëzit e dashur.
Ëndrrën e pashuar për lirinë e Kosovës.
Qëndresën stoike përballë rrethanave më të vështira.
Ato që sot shfaqen para publikut në ekspozita nuk janë egyszerűisht krijime artistike.
Ato përfaqësojnë dokumente të gjalla historike të rezistencës së shqiptarëve në ish-Jugosllavi.
Muret e ftohta të burgut arritën të izolonin trupat e autorëve, por dështuan të burgosnin imagjinatën, besimin dhe shpirtin e tyre të lirë.
Kjo trashëgimi pamore shërben si një thirrje ndërgjegjësimi për secilin prej nesh: liria që gëzojmë sot ka pasur një çmim të jashtëzakonshëm.
Ruajtja e kësaj kujtese nuk është thjesht një nderim për të kaluarën, por detyrimi ynë më i madh moral ndaj atyre që sakrifikuan gjithçka për të ardhmen.
