Poezia “Flutur me kapelë” e Avdush Canajt shndërron frymëzimin letrar në një lojë magjike e fëmijërore.
Përmes metaforave si “princesha” apo “sandalet e mrekullisë”, poeti e paraqet krijimtarinë jo si një proces të rëndë, por si një vizituese të papritur e të ëmbël që futet në fletore për të sjellë gjuhën e luleve, duke nxitur te lexuesi i ri dashurinë për të bukurën dhe natyrën.
FLUTUR ME KAPELË
Avdush CANAJ
Nga dritarja e zymbylit
pashë diçka të bukur
në kopsht
Një flutur me kapelë
Hyri në fletoren time
pa trokitur
princesha
Fol e fol si lulet
harroi prej nga erdhi
Ishte vetë poezia
me sandalet e mrekullisë
