Në jetën e çdo njeriu ka data që shënojnë thjesht një fillim, por për aktivistin e njohur gjilanas, Durim Kadriun, dita e lindjes ishte shkrimi i parë i një fati të lidhur ngushtë me sakrificën, idealin dhe lirinë.
Durimi sot njihet në tërë Gjilanin si një njeri i pandalshëm, një aktivist i palodhur i Lëvizjes “Vatra” që nuk heshti kurrë përballë asnjë padrejtësie, duke u bërë zëri i qytetarëve në çdo protestë e kauzë shoqërore.
Por, kjo forcë e tij nuk ka lindur në rrugët e sotme të qytetit; ajo e ka burimin te një histori e mbarsur me dhimbje e krenari familjare.Për ta kuptuar brumin e tij, duhet kthyer pas në kohë, te figura e babait të tij, Njazi Kadriut.
Njaziu ishte ndër figurat e para të rezistencës, njeriu që vuajti qelitë e errëta si i burgosur politik dhe që më pas shërbeu si kryetari i parë i të Burgosurve Politikë në Gjilan.
Ai la pas një trashëgimi të fortë, por mbi të gjitha, një plagë të hapur që familja e mbante mbi supe çdo ditë.
Fati deshi që Durimi ta takonte këtë dhimbje të madhe pa e thithur ende mirë ajrin e kësaj bote. Ishte data 15 nëntor e vitit 1983. Në një dhomë spitali në Prishtinë, familja Kadriu po përjetonte gëzimin më të madh njerëzor, lindjen e një djali.
Por, në të njëjtin çast, jashtë atyre mureve, regjimi po ekzekutonte një tjetër goditje mizore. Pikërisht në ditën kur Durimi lindi, nga Gjykata e Vranjës erdhi lajmi i zi: babai i tij, Njaziu, ishte dënuar me burgim.
Ajo ditë u kthye në një kontrast rrëqethës ku lotët e gëzimit për foshnjën e porsalindur u përzien me lotët e helmit për prangat që po i viheshin babait. Durim Kadriu lindi mes dy botëve krejtësisht të kundërta: mes dritës dhe shpresës që sjell një jetë e re, dhe errësirës e ftohtësisë së një qelie burgu.
Ai u pagëzua me emrin Durim, sikur familja ta dinte se rrugëtimi i tyre do të kërkonte pikërisht këtë, durim të çeliktë për të përballuar stuhitë e kohës.
Ky fillim sa i dhimbshëm aq edhe heroik e ka shoqëruar Durimin në çdo hap të rritjes së tij. Ai nuk u rrit me ninulla të zakonshme, por me ndjenjën e pastër të lirisë dhe me vetëdijen e lartë për çmimin që familja e tij pagoi për të mos u gjunjëzuar.
Kjo është arsyeja pse sot, si një burrë i pjekur dhe aktivist në Gjilan, Durimi nuk qëndron dot indiferent.
Sa herë që ai ngre zërin kundër një padrejtësie, në zërin e tij jehon amaneti i babait dhe ajo ditë e nëntorit të vitit 1983, duke dëshmuar se shpresa që lindi mes dhimbjes, nuk do të shuhet kurrë.
