Nga një sfidë e rastësishme fëmijërie, te dorezat që ngritën peshë zemrat e mijëra tifozëve, rrëfimi nostalgjik për kampionin mesdhetar që mbetet shembull i fisnikërisë brenda dhe jashtë ringut.
Kureshtja e një 17-vjeçari dhe shkëndija e parë në ring
Ngjarjet më të mëdha historike në sport shpesh nisin plotësisht rastësisht. E tillë ishte edhe dita kur një djalosh 17-vjeçar nga Gjilani, i shtyrë nga kureshtja e moshës bashkë me dy-tre shokë, ndali hapat përpara sallës “Partizan”.
Aty ushtronte klubi i boksit të qytetit, një botë sa e fortë, aq edhe magjepsëse. I patrembur dhe me vrullin e rinisë, Agim Latifi hyri në ring për një meç sparingu përballë boksierëve tashmë të stërvitur e me përvojë.
Muri i goditjeve që mori atë ditë nuk e zmbrapsi; përkundrazi, i ndezi në shpirt shkëndijën e një dashurie të madhe për këtë sport të fortë e luftarak.
Me një përkushtim të heshtur, ai nisi stërvitjet e rregullta në fshehtësi të plotë, pa i treguar familjes e pa i shqetësuar ata.
Talenti i tij i rrallë, guximi dhe afiniteti natyral nuk mund t’i shpëtonin syrit të mprehtë të trajnerit Elmaz Bajrami. Debutimi i tij zyrtar mbetet një kujtim i veçantë nostalgjik
Në vitin 1979, pasi palestra e qytetit ende nuk kishte përfunduar, meçi i tij i parë u zhvillua në ambientet e Teatrit të Gjilanit përballë Mullakuqit të Prizrenit. Në kategorinë gjysmë të lehtë (57 kg), Latifi i shkurtër në shtat sfidoi kundërshtarin e tij dukshëm më të gjatë.
Me një triumf të padiskutueshëm në atë skenë improvizuese, ai shënoi pikënisjen e një rrugëtimi që nuk do të arrestej më kurrë.
Shkëlqimi me KB Prishtina dhe nënshtrimi i Jugosllavisë
Viti 1980 do të shënonte kthesën e madhe në karrierën e tij. Në Kampionatin e Jugosllavisë për të rinj, të mbajtur në Kosovë, Latifi triumfoi në kategorinë gjysmëvelter duke u shpallur kampion i ish-shtetit.
Kjo arritje e madhe tërhoqi vëmendjen e gjigantit të kohës, KB Prishtina, kampionisë së shumëfishtë të ish-Jugosllavisë. Eksperti dhe trajneri legjendar Lah Nimani e piketoi menjëherë talentin e ri gjilanas, duke e afruar në gjirin e klubit kryeqytetas me bursë, akomodim dhe punësim.
Periudha nga viti 1980 deri më 1989 në Prishtinë (me një shkëputje të shkurtër për shërbimin ushtarak dhe një përvojë të shkurtër te Sllavia e Banjallukës) e konsolidoi atë si një nga emrat më të mëdhenj të boksit kosovar.
Te Prishtina, ai trashëgoi dhe e zëvendësoi me dinjitet legjendën Mehmet Bogujevci, nga i cili kishte mësuar artin e dorezave.
Nga pengesa e Izmirit te maja e Mesdheut
Rrugëtimi i Latifit në rrethinat ndërkombëtare është i mbushur me emocione të forta e momente që mbeten të gdhendura në memorie.
Një nga pengesat më të dhimbshme e përjetoi në Kampionatin Ballkanik të vitit 1980 në Izmir të Turqisë: vetëm 20 sekonda para përfundimit të meçit final, ndërsa po dominonte plotësisht kundërshtarin, një lëndim i arkadës i mohoi të artën.
Sidoqoftë, karakteri i tij i çeliktë nuk u luhat:
1983 – nënkampion ballkanik në Greqi, 1985, – nënkampion i ish-Jugosllavisë, 1987 – kampion ballkanik dhe kampion mesdhetar, maja më e lartë e karrierës së tij.
Në lojërat mesdhetare në Lataki në Siro, nën udhëheqjen e Lah Nimanit, Latifi zhvilloi 4 meçe heroike dhe i fitoi të gjitha.
Pjesëmarrës në Kupën e Botës në boks
Në një epokë ku kategoria e tij mbushej me emra të frikshëm si Sreten Mirkoviq e Mirko Puzoviq, Latifi la gjurmë të padiskutueshme.
Ai mban edhe meritën historike si sportisti që solli medaljen e parë të artë të nivelit të lartë ndërkombëtar në qytetin e Gjilanit.
Varja e dorezave dhe kontributi i amshuar për sportin kosovar
Në vitin 1989, Agim Latifi vendosi t’u japë fund meçeve zyrtare duke i varur dorezat në gozhdë, por lidhja e tij me boksin nuk u shkëput kurrë.
Në fillim të viteve ’90, gjatë ditëve të vështira të pavarësimit të sportit kosovar nga pushteti i atëhershëm, ai bashkë me shokë themeloi Klubin e Boksit “Drita” në Gjilan.
Përkushtimi i tij vazhdoi edhe në strukturat drejtuese, si anëtar i Lidhjes së Sporteve në Gjilan e Kosovë, si dhe një herë nënkryetar i Federatës së Boksit të Kosovës e një herë e kishte refuzuar.
Për gjithë këtë kontribut jetësor, ai është nderuar me titullin e lartë “Qytetar Nderi i Komunës së Gjilanit”.
Portreti i kampionit, teknologjia e goditjes dhe fisnikëria e shpirtit
Brenda ringut, Agim Latifi mbahet mend si një boksier me teknikë të përsosur, me goditje të forta e me precizion kirurgjik, i cili falë mbrojtjes e inteligjencës sportive pranoi shumë pak goditje nga kundërshtarët.
Por jashtë ringut, ai mbetet modeli i prerë i sportistit të mirëfilltë: i urtë, i qetë, komunikues, profesional dhe ekstremisht modest.
Që nga viti 1996, ai jeton dhe vepron në Belgjikë , ku për tre vite drejtoi edhe një klub belg boksierësh, por zemra e tij mbetet gjithmonë e lidhur me vendlindjen.
Sot, gjatë vizitave të tij në Gjilan, figura e Agim Latifit ruan të njëjtën dritë nostalgjike e fisnike: një kampion i madh që boksit i dha gjithçka, e që sportit kosovar i la një pasuri të madhe sportive.
Shënim:
Ky tekst nuk mund të kopjohet as të tjetërsohet. Mund të shpërndahet vetëm si link.
Falemnderit për respektimin e etikës së gazetarisë! Botuesi dhe redaktori: /F.S./
