Në një kohë kur rrjetet sociale mbushen kryesisht me anën sipërfaqësore të së përditshmes, gjilanasja Qefsere Ismajli i ka shndërruar ato në një tribunë të fuqishme të satirës dhe kritikës konstruktive.
Prej 26 vitesh me banim në Vejle të Danimarkës, ajo vëzhgon me mprehtësi dinamikat shoqërore, politike e kulturore, duke mbetur gjithmonë e lidhur ngushtë me Kosovën.
Rrënjët patriotike dhe trashëgimia e fjalës
E zhvendosur në Danimarkë gjatë luftës në vitin 1999, Qefserja nuk e shkëputi kurrë vëmendjen nga vendlindja. Pasioni i saj për fjalën e shkruar është një trashëgimi e çmuar nga i ati, mësuesi Bejtulla Ismajli, i cili gjatë viteve ’90 shërbeu si kryetar i Komunës së Gjilanit.
Nën represionin e ashpër të kohës, ai mbajti qëndrim të palëkundur patriotik, duke lënë gjurmë të thella në formimin intelektual të së bijës.
Nga ëndrra për arsim te satira si mision
Edhe pse kishte përfunduar Shkollën e Lartë Pedagogjike me synimin fisnik për të arsimuar brezat e rinj, rrethanat politike të kohës ia pamundësuan ushtrimin e profesionit.
Sot, në moshën 62-vjeçare, ajo ka gjetur një tjetër mënyrë për të përçuar mesazhet e saj te publiku.
Siç shprehet edhe vetë, ëndrra e saj kishte qenë të bëhej mësuese për t’i edukuar nxënësit ashtu siç i kishte edukuar babai i saj, por represioni serb ia pamundësoi këtë rrugëtim.
Tani, përmes rrjeteve sociale, ajo mundohet që shkrimet e saj të kenë sado pak efekt te lexuesit, duke i trajtuar ngjarjet ditore politike, kulturore e sportive përmes satirës e fabulave me qëllim relaksimin e tyre.
Me satirën ka filluar të merret më seriozisht para një dekade, duke e parë atë si një mjet më të fuqishëm se ironia, meqenëse jo vetëm denoncon, por edhe demaskon dukuritë negative.
Filozofia jetësore nëpërmjet fjalës së mprehtë
Vëzhgimet e saj shoqërore dhe reflektimet e thella priten me interes të madh nga lexuesit në rrjet. Në shkrimet e saj veçohen konstatimet e mprehta për përballjen me kohën, ku ajo thekson se njerëzit ecin me frikën e tyre të guximshme ndërsa sjellin me vete gjashtëdhjetat e tyre.
Po ashtu, duke analizuar karakterin njerëzor, ajo vëren se i forti ose të mbyt ose të fal, ndërsa i ligu as nuk të mbyt as nuk të fal, por të mban për gazep gjallë.
Filozofia e saj përfshin edhe këshilla për zgjedhjet jetësore, duke potencuar se është më mirë një kthesë me kohë sesa një jetë në drejtim të gabuar, ndërsa shton se pjekuria shpirtërore kërkon që njeriu fillimisht të vuajë, të durojë, të kuptojë, të mësojë e të pranojë.
Dashuria e pashtershme për atdheun
Pavarësisht jetës së rehatshme pranë familjes, fëmijëve dhe mbesave në Danimarkë, nostalgjia për atdheun mbetet një sfidë e përhershme shpirtërore. Për të, lidhja me vendlindjen, me të afërmit dhe kujtimet e rinisë nuk zëvendësohet me asgjë.
Ajo e përmbledh këtë mall me porosinë se balta e vendlindjes është më e bukur se ari i mërgimit, një udhërrëfyes shpirtëror që e bën Qefsere Ismajlin një nga zërat më origjinalë të satirës në diasporën kosovare. / dita24h /
