Arif (Salla) Arifi është një nga ata bij të Zhegrës që, në momentet më të rënda për vendin, la komoditetin e mërgimit për t’iu bashkuar radhëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Ai nuk u tremb nga asgjë dhe nuk e ndjeu veten rehat në Zvicër, derisa Kosova po digjej nga lufta dhe kishte nevojë për luftëtarë të devotshëm.
Arifi u lind në Zhegër të Gjilanit, në një familje bujare dhe thellësisht atdhetare, e njohur për ndershmëri, punë dhe përkushtim ndaj vlerave kombëtare.
Që në fëmijëri u rrit me frymën e dashurisë për atdheun dhe respektin për sakrificën. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa arsimin e mesëm në Gjilan, ku u dallua për seriozitet, qetësi dhe ndjenjë të lartë përgjegjësie. Ishte nga ata djem që flisnin pak, por vepronin shumë.
Në vitet e rinisë, si shumë shqiptarë të asaj kohe, mori rrugën e mërgimit drejt Zvicrës për të ndihmuar familjen dhe për të përmirësuar gjendjen ekonomike.
Me punë të ndershme dhe përkushtim, kontribuoi për familjen, por zemra e tij mbeti gjithmonë e lidhur me Kosovën.
Me shpërthimin e luftës dhe përballë dhunës së egër të makinerisë serbo-sllave mbi popullin shqiptar, Arif Arifi la jetën e sigurt në mërgim dhe iu përgjigj thirrjes së atdheut.
Ai iu bashkua radhëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe u rreshtua në njërën prej betejave më të lavdishme të luftës, Betejën e Koshares.
Në vijën e parë të frontit, në kufirin e hekurt mes Kosovës dhe Shqipërisë, ai luftoi me guxim, disiplinë dhe përkushtim ushtarak nën komandën e Heroit të Kosovës, Agim Ramadani.
Kontributi i tij në thyerjen e kufirit dhe përballjen me forcat okupatore serbe u vlerësua lart nga bashkëluftëtarët.
Gjatë operacioneve luftarake, Arifi tregoi qëndrueshmëri dhe trimëri të rrallë.
Për vigjilencën, qartësinë dhe saktësinë në terren, shokët e armës e thërrisnin “Syri i Shqiponjës”, nofkë që simbolizonte mprehtësinë dhe guximin e tij në vijën e zjarrit.
Ai qëndroi stoik deri në përfundim të luftës, duke dhënë një kontribut të drejtpërdrejtë në lirinë e vendit.
Pas çlirimit të Kosovës, kur vendi filloi të merrte frymë lirie, Arif Arifi u kthye në Zvicër, ku vazhdon të jetojë dhe të punojë me familjen e tij.
Edhe në paqe, ai mbetet shembull i përkushtimit ndaj familjes dhe atdheut.
Historia e tij përfaqëson sakrificën e një brezi të tërë që la mërgimin për t’iu përgjigjur thirrjes së lirisë.
Zhegra, Gjilani dhe mbarë Kosova ndihen krenarë për kontributin e tij – një hero i gjallë, i thjeshtë në jetë, por i madh në vepër.
Teksa sot Kosova feston 18-vjetorin e Pavarësisë, Arif Arifi dhe shumë të tjerë si ai janë kthyer punës dhe familjes, pa u vetëlavdëruar, por duke e kryer obligimin ndaj vendit me nder, dinjitet dhe respekt.
