Poezia “Flutur me kapelë” e Avdush Canajt është një meditim lirik mbi natyrën e frymëzimit artistik, ku procesi i krijimit poetik personifikohet përmes imagjinatës lozonjare të botës së fëmijëve.
Përmes figurës fantastike të fluturës me kapelë e me sandale mrekullie, poeti përshkruan se si ideja poetike hyn pa trokitur në fletore, duke u shndërruar nga një pamje e kopshtit në një “princeshë” që flet me gjuhën e luleve.
Metagjuha e përdorur në mbyllje zbulon se kjo krijesë magjike nuk është gjë tjetër veçse vetë poezia, e cila lind natyrshëm nga vëzhgimi i së bukurës dhe e mbështjell botën reale me petkun e çudisë e të natyrshmërisë fëmijërore.
FLUTUR ME KAPELË
Avdush CANAJ
Nga dritarja e zymbylit
pashë diçka të bukur
në kopsht
Një flutur me kapelë
Hyri në fletoren time
pa trokitur
princesha
Fol e fol si lulet
harroi prej nga erdhi
Ishte vetë poezia
me sandalet e mrekullisë
