Poezia “Qershia” paraqet një botë të mbushur me ngjyra, ëmbëlsi dhe imagjinatë fëmijërore, ku qershia shndërrohet në simbol të gëzimit, rinisë dhe frymëzimit poetik.
Përmes figurave të pasura letrare, autori krijon një atmosferë të ngrohtë verore, duke i përshkruar vajzat e qershorit me “vëth të kuq e të ëmbël”, “këpucë yjesh” dhe “qorape mollëkuqesh”, çka e bën poezinë shumë të gjallë dhe artistike.
Natyra dhe fëmijëria ndërthuren bukur përmes fluturave, harabelave dhe filikaqes, të cilat simbolizojnë lirinë, gëzimin dhe thirrjen e zemrës.
Në fund, poeti e lidh veten me këtë botë poetike duke marrë “një çantë me vargje”, duke treguar se frymëzimi lind nga bukuria e jetës dhe e natyrës.
Poezia përcjell ndjenja lumturie, pafajësie dhe dashurie për të bukurën.
QERSHIA
AVDUSH CANAJ
Vajzukeve të qershorit
Qershia u falë
Vëth të kuq e të ëmbël.
I bënë flutura
Me fustanet një pëllëmbë
e këpucë yjesh,
qorape mollëkuqesh që rriten deri në gjunj.
Valësinë e qershive ua mëson me harabelat.
As princat e luhareve s`i harron,
Faqet ua ëmbëlson me buzëqeshje.
Edhe një filikaqë ua lë në xhep
t’i thërrasin zemrat ku janë e ku s’janë.
Mua ma vë në krah
një çantë me vargje si fiku
t’iu gëzoj në prag të ditës.
