Mungesa e frymës pozitive shtetërore, vlerësimi joreal dhe politikat e gabuara po e thellojnë krizën në arsim
Një krizë e dukshme dhe e thelluar
Sistemi arsimor po përballet me një krizë të thellë, e cila nuk është më e fshehur, por gjithnjë e më e dukshme në rezultatet, përgatitjen dhe perspektivën e nxënësve.
Kjo gjendje është pasojë e drejtpërdrejtë e dështimeve institucionale dhe neglizhencës së vazhdueshme ndaj arsimit si prioritet kombëtar.
Mungesa e frymës pozitive shtetërore për arsimin
Mungesa e një fryme të mirëfilltë shtetërore për arsimin ka bërë që shkolla të mos trajtohet si vlerë thelbësore për zhvillimin e shoqërisë.
Përderisa institucionet nuk ofrojnë dëshmi konkrete dhe serioze për rëndësinë e arsimit cilësor, rezultatet do të vazhdojnë të jenë të dobëta dhe larg standardeve të kërkuara.
Vlerësimi joreal dhe “suksesi” i fryrë
Një ndër problemet më të theksuara mbetet sistemi i vlerësimit. Notat e fryra dhe mungesa e kritereve reale kanë krijuar një pasqyrë të rreme të suksesit.
Sot, rrallëherë një nxënës përsërit klasën, ndërsa mungesat e paarsyeshme shpesh kalojnë pa pasoja.
Kjo ka sjellë një hendek të madh mes asaj që paraqitet në letër dhe asaj që nxënësit realisht dinë.
PISA si pasqyrë e realitetit
Rezultatet e dobëta në testet ndërkombëtare, si PISA 2022, vetëm sa e konfirmojnë këtë realitet.
Ato tregojnë qartë se sistemi arsimor ka nevojë urgjente për reforma të thella dhe të qëndrueshme.
Përgjegjësi e përbashkët
Në këtë situatë, përgjegjësia nuk është e njëanshme.
Ajo bie mbi të gjithë aktorët, nga institucionet shtetërore, te mësimdhënësit, nxënësit dhe prindërit.
Politikat e gabuara, punësimet jomeritore dhe mungesa e reformave ligjore kanë ndikuar drejtpërdrejt në rënien e cilësisë në arsim.
Sfida e cilësisë në mësimdhënie
Një tjetër sfidë mbetet edhe cilësia e stafit arsimor. Në mungesë të mekanizmave të fortë të llogaridhënies, një pjesë e mësimdhënësve nuk janë në nivelin e duhur profesional.
Kjo kërkon identifikim të qartë të problemeve dhe investim në trajnime serioze dhe të vazhdueshme, veçanërisht në përgatitjen për kurrikulat e reja.
Roli i pazëvendësueshëm i prindërve
Po aq i rëndësishëm është edhe roli i prindërve, të cilët në shumë raste mbeten pasivë në procesin edukativ të fëmijëve.
Pa një bashkëpunim të ngushtë ndërmjet shkollës dhe familjes, është e vështirë të arrihen rezultate të qëndrueshme.
Nevoja për reforma të thella
Dalja nga kjo krizë kërkon më shumë se deklarata. Nevojiten veprime konkrete: reforma në sistemin e vlerësimit, rishikim i kurrikulës, depolitizim i punësimeve dhe vendosje e profesionistëve me integritet në pozita kyçe.
Dinjiteti i mësuesit, themeli i ndryshimit
Në fund, duhet rikthyer dinjiteti i mësuesit. Pa mbështetje morale dhe materiale për ta, çdo reformë mbetet e mangët.
Vetëm duke e vendosur arsimin në qendër të zhvillimit dhe duke e trajtuar me seriozitetin e duhur, mund të kapërcehet kjo krizë.
Thirrje për veprim
Koha për veprim është tani. Heshtja dhe neglizhenca vetëm sa e thellojnë krizën. Institucionet duhet ta vendosin arsimin në krye të agjendës, mësimdhënësit të rikthejnë standardin dhe përkushtimin, ndërsa prindërit të marrin rolin që u takon.
Pa përgjegjësi të përbashkët dhe pa veprime konkrete, çdo përpjekje mbetet vetëm fjalë.
Arsimi nuk pret, ai kërkon vendime të guximshme sot, për të mos paguar çmimin nesër. /Dita 24h/
