Në dhjetorin e vitit 1999, kur Kosova ende po fshinte pluhurin e luftës dhe sytë e të gjithëve ishin drejtuar nga perëndimi, Fehmi Ibrahimi mori një vendim që atëkohë dukej i guximshëm, e për shumëkënd edhe i pakuptueshëm.
Ai la pas komoditetin e Zvicrës, standardin e lartë dhe sigurinë financiare, për t’u kthyer në vendlindjen e tij me një vizion të qartë: të punonte tokën e vet me profesionalizmin që e mësoi në mërgim.
Gurbeti si shkollë e jetës dhe disiplinës
I lindur në Zarbincë të Malësisë së Bujanocit dhe i rritur në Dobërçan të Gjilanit, Fehmiu si i ri mori rrugën e mërgimit.
Në mungesë të vendeve të punës dhe perspektivës në vendlindje, ai e gjeti veten në Zvicër, ku nisi një kapitull të ri jete.
Në këtë shtet të ftohtë helvetik, ai nuk gjeti vetëm punë, por gjeti pasionin. Me një vullnet të jashtëzakonshëm, ai u avancua shpejt në operimin e makinerive të rënda dhe, mbi të gjitha, në artin e rregullimit të kopshteve.
Ai nuk u mjaftua me praktikën; kreu kurse profesionale dhe u certifikua, duke përvetësuar çdo sekret të estetikës së peizazhit dhe disiplinës zvicerane të punës.
Kthimi i vizionarit, lindja e NTP “Kopshti”
Dashuria për Kosovën ishte më e fortë se çdo pagë në franga. Posa mbaroi lufta, Fehmiu lë Zvicrën përgjithmonë.
Në Dobërçan, ai hapi biznesin e tij, NTP “Kopshti”, i pari i këtij lloji në rajonin e Gjilanit.
Ishte një rrezik i llogaritur, por i bazuar në një të vërtetë të madhe, Kosova kishte nevojë për bukuri, për gjelbërim dhe për dorën e një profesionisti që di ta kthejë një oborr të thjeshtë në një oazë qetësie.
Sistemi zviceran në tokat e Gjilanit
Shumë shpejt, emri i Fehmi Ibrahimit u bë sinonim i korrektësisë. Duke aplikuar sistemin zviceran, ku fjala e dhënë është kontratë dhe afati i caktuar është i shenjtë, firma e tij fitoi autoritet të padiskutueshëm.
Ajo që nisi si një biznes familjar, u rrit përtej parashikimeve, duke punësuar deri në 25 punëtorë.
Sot, nuk ka shesh, park apo shtëpi moderne në këtë rrethinë që nuk mban vulën e dizajneve të tij, nga fontanat magjepsëse deri te shtigjet e kuruara me përpikëri.
Një prej kryeveprave të tij mbetet parku i mrekullueshëm në fshatin e tij, Dobërçan, që sot është krenaria e banorëve.
Humanizmi pas suksesit: “Puno drejt dhe mos u frikëso”
Suksesi i Fehmiut nuk matet vetëm me metra katrorë gjelbërim, por edhe me shpirtin e tij human.
Ai njihet si një njeri që nuk ka kursyer kurrë ndihmën për nevojtarët dhe ka kryer punë të panumërta falas për iniciativat komunitare.
Motoja e tij, “Puno drejt dhe korrekt, mos u frikëso”, është kthyer në një udhërrëfyes për të gjithë ata që duan të ndërtojnë suksesin mbi ndershmëri.
Mesazhi pas 26 viteve: “Nuk jam asnjëherë pishman”
Sot, pas më shumë se dy dekadash në vendlindje, Fehmiu shikon pas me krenari.
“Nuk ndihem asnjëherë pishman që lashë Zvicrën. Nëse punon me profesionalizëm, Kosova të shpërblen. Tashmë qytetarët e kanë kuptuar se gjelbërimi nuk është luks, por shëndet dhe ruajtje e mjedisit,” shprehet ai.
Rrëfimi i Fehmi Ibrahimit është prova e gjallë se ëndrra kosovare ekziston.
Ai nuk ktheu vetëm veten në atdhe, por ktheu një standard të ri pune, duke dëshmuar se kur vullneti zviceran takon dashurinë për vendlindjen, rezultati është një sukses që gjelbëron çdo ditë e më shumë.
