Në historinë ekonomike të Gjilanit, pak emra ngjallin aq shumë respekt dhe nostalgji sa Fabrika e Tekstilit, e njohur gjerësisht si “Integj”.
Ky gjigant nuk ishte thjesht një ndërmarrje industriale, por rrahja e vërtetë e zemrës së qytetit dhe një kapitull i lavdishëm i zhvillimit në mbarë Anamoravën.
Si një shtyllë e fuqishme ekonomike dhe sociale, “Integj” i dha Gjilanit identitetin e një qyteti të mirëfilltë industrial, duke mbajtur mbi supe mirëqenien e mijëra familjeve gjilanase.
Për dekada me radhë, ky kompleks shërbeu si burimi kryesor i jetesës, ku puna e palodhur e punëtorëve u shndërrua në simbolin e një epoke të artë të prodhimit dhe solidaritetit.
Një fuqi punëtore marramendëse dhe organizim me tri ndërrime
Në kulmin e zhvillimit të saj, Fabrika e Tekstilit ishte një punëdhënës gjigant që diktonte ritmin e jetës në qytet.
Edhe pse në periudha të ndryshme shifrat lëviznin, ajo arriti të punësonte rreth 2500 deri në 3400 punëtorë.
Ky numër i madh njerëzish ishte i organizuar në tri ndërrime, që do të thoshte se makineritë nuk ndaleshin kurrë.
Kur një grup punëtorësh përfundonte orarin, tjetri niste punën, duke krijuar një lëvizje të vazhdueshme njerëzish dhe mallrash që ndihej në çdo rrugë të Gjilanit.
Cilësia që pushtoi tregjet evropiane
Prodhimet e kësaj fabrike ishin sinonim i qëndrueshmërisë dhe dizajnit modern. Sektorët si “Perdet Gival” dhe “Tepihu-Taftison” prodhonin mallra që nuk mbeteshin vetëm brenda kufijve të ish-Jugosllavisë.
Falë teknologjisë së avancuar të kohës dhe mjeshtërisë së punëtorëve, tepihët dhe perdet e Gjilanit eksportoheshin në shumë vende të Evropës, duke e vendosur “Integj-in” në hartën e industrisë botërore të tekstilit.
Emri i markës ishte një garanci për çdo blerës, duke dëshmuar seriozitetin e prodhimit vendas.
Një “qytet” brenda fabrikës
“Integj” ishte i projektuar si një sistem i vetëmjaftueshëm që kujdesej për çdo aspekt të jetës së punonjësve të tij.
Përveç reparteve të prodhimit, kompleksi përfshinte: dy menza moderne shërbenin ushqim të rregullt për punëtorët, duke u kthyer në vende ku lindnin miqësi që zgjasnin një jetë, Radio-stacioni i brendshëm dhe Qendra Informative mbanin punëtorët të përditësuar me lajmet e fundit, shoqëruar me muzikë që gjallëronte ambientet e punës. Po ashtu, Shoqëria Kulturore-Artistike (SHKA) “Punëtori” kultivonte traditën dhe artin.
Me ordinancën mjekësore të brendshme, auto-servisin, pompën e derivateve dhe shërbimin e zjarrfikësve, fabrika funksiononte me një disiplinë dhe siguri të nivelit të lartë.
Sporti si motivim: KF Tekstili dhe KV Taftison
Fryma kolektive nuk kufizohej vetëm brenda mureve të reparteve. Klubi i Futbollit “Tekstili” dhe ai i Volejbollit “Taftison” ishin krenaria e fabrikës në arenën sportive.
Këto klube nuk shërbenin vetëm për garë, por ishin mjete të fuqishme bashkimi dhe motivimi, ku punëtorët bëheshin bashkë për të përkrahur ngjyrat e ndërmarrjes së tyre, duke forcuar ndjenjën e përkatësisë.
Trashëgimia dhe nostalgjia për epokën e artë
Sot, kur kujtojmë Fabrikën e Tekstilit, nuk kujtojmë vetëm muret apo makineritë, por frymën e një kohe ku puna vlerësohej dhe solidariteti ishte në rend të parë.
Ajo mbetet simboli i një epoke të artë të Gjilanit, një dëshmi e gjallë se si organizimi i mirë dhe forca e mijëra duarve punëtore mund të ndërtojnë historinë dhe të ardhmen e një qyteti të tërë.
Foto/Ismajl Veliu
