Historia e fabrikës që punësoi 500 veta
Kur flasim për industrinë e Gjilanit, mendja na shkon menjëherë te koha kur qyteti ishte një qendër rajonale e prodhimit.
Ndër emrat që lanë gjurmë të pashlyeshme në ekonominë dhe tavolinat tona, padyshim që vendin kryesor e zë Fabrika e Mishit, një ndërmarrje që dikur rivalizonte teknologjinë më moderne evropiane.
Një zinxhir i artë: Nga Velekinca në Livoq
Nuk ishte thjesht një fabrikë, por një sistem i tërë i organizuar në mënyrë perfekte. Zinxhiri i prodhimit ishte i shtrirë në pikat strategjike të komunës: thertorja moderne në Velekincë dhe qendra e rritjes së shpendëve në Livoq të Poshtëm.
Ky organizim garantonte që çdo produkt, nga mishi i freskët i pulës e deri te parizeri e soxhuku i famshëm, të ishte i standardeve më të larta.
Mbi 500 punëtorë dhe sistemi që lehtësonte jetën
Në kulmin e saj, fabrika ishte shtëpia e dytë për rreth 350 deri në 500 punëtorë. Përveç pagës, ajo që e bënte këtë ndërmarrje të dashur për qytetarët ishte kujdesi social.
Kush nuk e mban mend sistemin e famshëm të kredive?
Punëtorët furnizoheshin me produkte dy herë në vit, duke e paguar borxhin me këste të vogla nga paga, një lehtësim që garantonte sigurinë ushqimore për qindra familje gjilanase.
Nga lavdia e dikurshme te sfidat e sotme
Pas periudhës së privatizimit, fabrika nuk mbeti thjesht një kujtim. Ajo arriti t’i mbijetojë tranzicionit dhe t’u përshtatet rregullave të reja të tregut.
Edhe sot, kjo fabrikë operon duke ruajtur traditën e cilësisë, por edhe duke zgjeruar gamën e produkteve për konsumatorin modern.
Simboli i krenarisë industriale
Sot, kjo fabrikë shërben si një dëshmi e gjallë e kohës kur Gjilani ishte “motor” i industrisë ushqimore. Ajo mbetet një simbol i zhvillimit ekonomik dhe një kujtesë se kur bashkohet teknologjia e avancuar me punën e ndershme të njerëzve tanë, suksesi është i garantuar./ Ismajl Veliu/
