Poezia “Te muzika e vargjeve” e Avdush Canajt është një himn lirik për botën e krijimtarisë, ku autori e paraqet poezinë si shtëpinë e tij shpirtërore.
Përmes metaforave të bukura si “kolovitja në degë rimash” dhe “rritja e ëndrrave në djepin e strofave”, poeti ndërton një urë lidhëse mes artit dhe pafajësisë fëmijërore.
Vargu përmbyllës thekson mikpritjen dhe gjallërinë e përhershme të krijimtarisë, ku “dera kurrë s’mbyllet” dhe vargjet çelin si trëndelina, duke i dhuruar lexuesit një ndjesi paqeje dhe harmonie muzikore.
TE MUZIKË E VARGJEVE
Avdush CANAJ
Edhe pëllumbat e dinë
te muzikë e vargjeve
kam shtëpinë.
Në degë rimash kolovitem
pranverën e haresë sjell
për buzëqeshjet e zanoreve.
Në djepin e strofave
rris ëndrrat e fëmijëve
me tinguj violine.
Tek muzikë e vargjeve kam shtëpinë
ku blerojnë e çelin vargjet
si një trëndelinë.
Aty rri vera
kurrë s‘mbyllet dera.
