Ishte vera e vitit 1972. Në fshatin Dobërçan të Gjilanit, Shengyl Imami po shijonte pasionin e tij për futbollin në një fushë me baltë, pa e ditur se ajo ditë do të ndryshonte përgjithmonë rrugëtimin e tij jetësor.
Një vizitë e papritur nga profesoresha e tij e matematikës, Ajshe Gashi, dhe bashkëshorti i saj, Rashit Gashi, ndërpreu lojën.
Profesoresha kishte udhëtuar nga qyteti në fshat posaçërisht për t’i propozuar nxënësit të saj të talentuar regjistrimin në Gjimnazin Matematikor që po hapej për herë të parë në Prishtinë.
Një mundësi historike për talentet e rrallë
Në atë kohë, ky gjimnaz ishte i treti i këtij lloji në të gjithë ish-Jugosllavinë, pas Beogradit dhe Zagrebit.
Për Shengylin, i cili vinte nga një familje me kushte modeste materiale, ky propozim ishte një dritare e hapur drejt dijes, pasi shkollimi, konvikti dhe ushqimi ofroheshin plotësisht falas.
Shengyl Imami u bë kështu pjesë e gjeneratës së parë historike (1972/73) dhe ishte i vetmi gjilanas i përzgjedhur në grupin fillestar prej 30 nxënësish shqiptarë.
Ndonëse ishin planifikuar edhe vende për nxënës serbë, bojkotimi i tyre bëri që shkolla të mbushej me talente të tjerë shqiptarë, përfshirë edhe të tjerë nga komuna e Gjilanit.
Disiplina e “elitës” dhe rregullat strikte
Mësimi filloi më 11 shtator 1972, në një ambient ku disiplina ishte prioriteti kryesor. Shengyli kujton sot se kushtet ishin të jashtëzakonshme: librat, fletoret dhe lapsat ishin falas. Madje, shteti mbulonte edhe shpenzimet e rrugës për në shtëpi, por kjo bëhej vetëm dy herë në vit, duke treguar regjimin strikt të lëvizjes.
Studimi ishte intensiv, me tri orë lexim çdo pasdite nën mbikëqyrjen e edukatorit që qëndronte me nxënësit 24 orë.
Kthesa në prag të diplomimit dhe shkollimi në Gjilan
Megjithatë, rrugëtimi në këtë institucion prestigjioz mori një kthesë dramatike fare pranë fundit.
Edhe pse ishte një nxënës i shkëlqyer, në gjysmëvjetorin e dytë të vitit të katërt, një incident bëri që Shengyli të përjashtohej nga Gjimnazi Matematikor.
Kjo bëri që ai të mos e përfundonte dot këtë shkollë elitare në Prishtinë, por pavarësisht kësaj pengese, ai nuk u ndal. Shkollimin e mesëm e përfundoi më pas në Gjimnazin Natyror në Gjilan, duke dëshmuar se talenti për matematikën ishte i rrënjosur thellë, pavarësisht sfidave dhe rrethanave të kohës.
Mirënjohje për mësuesit vizionarë
Sot, ky rrëfim shërben si një kujtesë për rolin fisnik që kishin mësimdhënësit e asaj kohe, si profesoresha Ajshe Gashi, e cila nuk kursente asgjë për të zbuluar dhe orientuar talentet e rinj.
Nga balta e fushës së futbollit në Dobërçan, falë asaj vizite, Shengyl Imami u bë pjesë e njërës prej gjeneratave më të ndritura të matematikës në Kosovë.
